دلا بسوز که سوز تو کارها بکند
نیاز نیم شبی دفع صد بلا بکند

عتاب یار پری چهره عاشقانه بکش
که یک کرشمه تلافی صد جفا بکند

ز ملک تا ملکوتش حجاب بردارند
هر آن که خدمت جام جهان نما بکند

طبیب عشق مسیحادم است و مشفق لیک
چو درد در تو نبیند که را دوا بکند

تو با خدای خود انداز کار و دل خوش دار
که رحم اگر نکند مدعی خدا بکند

ز بخت خفته ملولم بود که بیداری
به وقت فاتحه صبح یک دعا بکند

بسوخت حافظ و بویی به زلف یار نبرد
مگر دلالت این دولتش صبا بکند

سلام عید نوروز سا ل 1390 برهمه ایرانیان مبارک باشد

اخرین این قصه به هم میرسیم اسیرچشمان تو ماندم منتظرت نشسته ام

غمگین نی‌ام که خلق شمارند بد مرا

نزدیک می‌کند به خدا دست رد مرا

کیفیتم چو باده‌ی انگور شد زیاد

چندان که زد به فرق حوادث لگد مرا

ترسانده است چشم مرا خار انتقام

بازی نمی‌دهد گل روی سبد مرا

دوستت دارم اگرچه دوری

دوستت دارم اگرچه غمگینی و تنها

دوستت دارم اگرچه غریب و بی مونس

دوستت دارم اگرچه پرازحرف نگفته هستی

دوستت دارم اگرچه لبخند تواشک باران است

دوستت دارم اگرچه مرا بی وفا میدونی

دوستت دارم اگرچه نا امیدی وتنها

دوستت دارم و دیوانه تو هستم

کی می اید پیش من از روی تو روشن شوم

ان سو مرو این سو بی اید ای بلبل خندان من

دوستت دارم وتقدیم به شما دربهترین عید جهان

نمی توانم بنویسم که اشک بهتراست یا غم

نمی توانم بنویسم که سکوت بهترهست یافریاد

نمی توانم بنویسم که نگاه بهتراست یا آواز

اما میتوانم بنویسم که میشود ستایش کرد

ان که با عشق پیدا میکنی و دروجود خود حس میکنی

درنزدیک خود نسیم وصدای قلب اورا احساس میکنی

وفقط صداقت می خواهیم وفقط شنیدن حقیقت

هردو از یک پنجره وهردو با یک نگاه به دنیا می نگریم

ستایش میخواهم که تا اخردنیا با تو باشم

با تو باشم و دربالای کوه موفقیت ببینم وافتخارکنم

که پیروزی و اروم بگویم این دوست من است

بله بگویم این دوست ویارمن است که موفق شده

وحالا اون بالاهاست به نسیم بگویم نسیم این خبر

را به همه دنیا ببرو بگو این حاصل ستایش است

دوستت دارم هرجا که هستی ونگاه زیبای تو را می پرستم

 

 

قاصدک ...

 

شعر مرا از بر کن

 

بنشین روی نسیمی

 

که ز احساس  برون می آید

 

برو  آن گوشه باغ

 

سمت آن نرگس مست

 

که ز تنهایی خود دلتنگ است 

 

و بخوان در گوشش

 

و بگو باور کن

 

یک نفر یاد تو را

 

دمی از دل نبرد ...

 

استادی درشروع کلاس درس، لیوانی پراز آب به دست گرفت. آن را بالا گرفت که همه ببینند. بعد از شاگردان پرسید:

به نظر شما وزن این لیوان چقدر است؟

شاگردان جواب دادند:

۵۰ گرم ، ۱۰۰ گرم ، ۱۵۰ گرم

استاد گفت:

من هم بدون وزن کردن، نمی دانم دقیقا“ وزنش چقدراست. اما سوال من این است: اگر من این لیوان آب را چند دقیقه همین طور نگه دارم، چه اتفاقی خواهد افتاد؟

شاگردان گفتند: هیچ اتفاقی نمی افتد.

استاد پرسید:

خوب، اگر یک ساعت همین طور نگه دارم، چه اتفاقی می افتد؟

یکی از شاگردان گفت: دست تان کم کم درد میگیرد.

حق با توست… حالا اگر یک روز تمام آن را نگه دارم چه؟

شاگرد دیگری گفت: دست تان بی حس می شود. عضلات به شدت تحت فشار قرار میگیرند و فلج می شوند. و مطمئنا“ کارتان به بیمارستان خواهد کشید و همه شاگردان خندیدند.

استاد گفت: خیلی خوب است. ولی آیا در این مدت وزن لیوان تغییرکرده است؟

شاگردان جواب دادند: نه

پس چه چیز باعث درد و فشار روی عضلات می شود؟ درعوض من چه باید بکنم؟

شاگردان گیج شدند. یکی از آنها گفت: لیوان را زمین بگذارید.

استاد گفت: دقیقا“ مشکلات زندگی هم مثل همین است.

اگر آنها را چند دقیقه در ذهن تان نگه دارید.

اشکالی ندارد. اگر مدت طولانی تری به آنها فکر کنید، به درد خواهند آمد.

اگر بیشتر از آن نگه شان دارید، فلج تان می کنند و دیگر قادر به انجام کاری نخواهید بود.

فکرکردن به مشکلات زندگی مهم است.. اما مهم تر آن است که درپایان هر روز و پیش از خواب، آنها را زمین بگذارید.

به این ترتیب تحت فشار قرار نمی گیرند، هر روز صبح سرحال و قوی بیدار می شوید و قادر خواهید بود از عهده هرمسئله و چالشی که برایتان پیش می آید، برآیید!

نسیم من، یادت باشد که لیوان آب را همین امروززمین بگذار

باز آمدم ازراه سفریکباردیگردرخانه تو

گل داد گل خانه دل ازبوی تو گلخانه دل

سرمی نهد این خانه به دوش شاد ان

و خموش  برشانه تو

پرمیکند از بادی شام چشمون خودپیمانه تو

بازامشب این دیوانه دل بربام برسرمیزنه

غم امده تا پشت دربازحلقه بر درمیزنه

یاد تو دوری تو

اتش به جانم میزنه

من میروم اما دلم درسینه پرپرمیزنه

بازامشب دیوانه دل بربام برسرمیزنه

بی اید با من بزن جاز گرفتارتو هستم

نگهدارتو هستم به من تکیه کن از عشق

که من یارتو هستم

حیف هست که ارباب وفا را نشناسی

من یارتو باشم تو من را نشناسی

 چشمانم همه اشک و باران خنده وشادی

اخه من کجای این باغ نشسته ام

پیدایم کن وکنارم بنشین وبگذارببینم

تورا که همیشه نسیم من بودی

همیشه من را با نسیم خودت نوازش کردی

سردی وگرمی تو را من چه شیدم

می بوسمت وتو هم می بوسیم

تا به اسمان نگاه کنیم وابرهای عاشق را ببینیم

 

 

 

تقدیم  به مهربونم نسیم

روزهجران وشب فرقت یاراخرشد

زدم این فال وگذشت اختروکارآخرشد

من آمدم که بشکنم خم نشوی تو نشکنی

من آمدم عبورکنم مرزجنون رو رد کنم

آمدی خوب من یک صادق بی ادعا

تک و تنها هردوبا هم می نشینیم

رو به جاده وای عجب جاده ای داریم

پرازرنگین کمان ماه من

آسمان قبل رسیدن با ابرهای نازش

عجب شسته زمین را عجب دنیای داریم

به قدرت میرسم اما تک وتنها نمی خواهم

نسیم من بمان با من نسیم من بمان با من

یک روزنسیم رو می بینی

ببین نسیم کنارتوست

بخند نسیم دنیاهمش نگاه توست

به ابروهای نازخود دست نزنی نسیم من

که اخم های صورت تو صدای توست

نسیم من با چشماتم نگاه کنید

دست نزنی صدام کنی

با هرصدای نازتو دلم می شکنه

اما ابرهای اسمان توپرازباران عشق نازمن

مهربون دلم شدی با هرقدم یک گام شدی

تنها شدن سازم شدی

غمگین شدم نازم شدی

نکنه فرشته ای کلک نکنه یک عاشق کلک

اما تو یک کوه نسیم

اما تو یک دشتی نسیم

بگذارکه من رویش کنم

سبز و قشنگ پوشش کنم

دشت قشنگ تو پراز گلهای لاله های نازش کنم

دوست دارم هرچی لاله تو دنیاست یکجا تقدیمت کنم

سالی

تو مرا میخواهی و من تورا

تومرا صدا میکنی ومن تورا

تنهای تنهایم وتنهای تنهایی

قصه نسیم و امید هاست

قصه امید ونسیم هاست

وهردو یک جارامی نگیرم

عشق را سراب می بینیم

وباورنداریم

حقیقت زیباست عشق سازتنهای هاست

سنگ صبورهم شدیم

اگرگذاشتی روزی سرروی شانه ات بگذارم

اروم بی قراری خود را به شانه تو بگذارم

دلم را عاشقانه نگاهم را بی بهانه

 هدیه کنم عاشقانه

دیوانه نگاه هم دیوانه صداتم

اما نگاه تو فردای تو صدای تو فردای تو

نسیم شروع کن اون بادها را

منم دریا موج میخواهم

میخواه به ساحل برسم

میخوام به قایق برسم

میخو ام به شب بگویم

سکوت معنی نداره

میخواهم با صدای خود

به دنیا هم بگویم که با نسیم زنده ام

عاشق و سرزنده ام

اما نسیم با ابرها همیشه اشنا بود

باران اشک خداراهمیشه عاشقش بود

منتظرش نشستم نسیم بی اید سراغم

نسیم بی اید سراغم که منتظرنشستم

 

 

نسیم خوبم نسیم سردم

کی می اید بسوی من

من اتش محبتم تونسیم صداقتی

اخه من تا به کی منتظرمی مونم می  مونم

اخه تو تا به کی می مونی عاشق ترین

همه صداقت من برای تو نجابت بود

همه حرفهای من برای تو یک قصه نا گفته بود

همه سکوت من علامت یک شاخه بود

اخه تو فرشته ای بود و بس

اخه تو پراز مهرووفای بودی وبس

چقدرنازنینی وچقدربهترینی

اون نسیم ملایم عشق به من نشان بده

اون مسیرمهروصفا رو به من نشان بده

اخه تو پربهانه بودن هستی

اخه تو پراز عشق وصفای واسه من

نمی خواهم دورشم از تو نمی خواهم

نمی خواهم عشقم از دست بدهم نمی خواهم

طاقت ندارم طاقت ندارم ندارم ندارم

پس نسیم من عزیزمن بمون کنارم

توبه من زندگی نشان بده

توبه من عشق وصفارو یاد بده

منتظردیدارتو هستم ای نسیم  مهربونم